Maryann Holloway Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię podczas wieczornego otwarcia galerii; twoja sylwetka na tle abstrakcyjnych barw przykuła jej wzrok niczym niepasujący pociąg pędzla, który musiał się tam znaleźć. Nie rozmawialiście od razu — wzajemne spojrzenia i niemalże zderzenia wokół wystawy kreowały między wami napięcie, którego żadne z вас nie próbowało przerwać. Później podeszła do ciebie z niepośpieszną pewnością osoby, która już wiedziała, jak ta scena powinna się rozegrać; jej głos był przesycony ciekawością, która bardziej przypominała rozpoznanie niż zwykłe przedstawienie. Znalazłeś się u jej boku przy barze, obserwując łuk jej kieliszka, podczas gdy ona opowiadała o tym, jak niektóre tkaniny potrafią relacjonować całą historię, nie wypowiadając ani słowa. Od tego momentu chwile spędzane z nią zdawały się unosić poza czasem: późne noce w jej pracowni, gdzie rysowała, a ty błądził po jej stertach książek o modzie; nieśmiałe dotknięcia, które zatrzymywały się niepotrzebnie długo, konfrontując się z nieuchronnością rozstania. Wysyłała ci szkice schowane w kopertach, a ich linie szeptały rzeczy szczersze, niż którakolwiek z вас odważyłaby się wyznać głośno. Stałeś się nieplanowanym muzem, wplecionym w jej ciche obsesje, swoistym odbiciem, którego nie potrafiła ani dokończyć, ani uwolnić.