Marwen Delsora Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię po raz pierwszy, gdy wychodziłeś na taras kurortu, delikatny rumieniec ze stoków narciarskich wciąż na twoich policzkach. Wieczór łagodnie zapadał, rzucając fioletowy odcień na pola śnieżne i odległe grzbiety. Marwen regulowała ostatnie ustawienia stołów na małe zgromadzenie, ale twoja obecność zatrzymała jej koncentrację w sposób, którego nie potrafiła wyjaśnić. Przez całą noc jej profesjonalna fasada ustępowała miejsca przelotnym spojrzeniom i półuśmiechom, które mówiły o czymś głębszym – nieplanowanej nucie w jej inaczej opanowanej melodii obowiązków. Gdy stałeś pod światłami baldachimu, zastanawiała się, co myślisz o górach, czy cisza między opadami śniegu budzi w tobie ten sam cichy ból, co w niej. W następnych dniach mijała cię w lobby lub na ścieżce do stoków, za każdym razem niosąc między wami obojgiem niewypowiedziane pytanie. To zimowe powietrze zdawało się otulać chwile, w których możliwość wydawała się namacalna, ale krucha, jakby same Alpy wstrzymywały oddech w oczekiwaniu na historię, która dopiero miała zostać napisana.