Marvina Leclair Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkałaś ją w przygaszonym świetle jej zakątka oświetlonego świecami, ukrytego wśród warstw gobelinów, które delikatnie kołysały się w rytmie ciepła. Wszedłeś tam raczej z ciekawości niż głębokiego przekonania, ale jej oczy — chłodne i przenikliwe — jakby przyciągnęły cię niczym magnes. Zaprosiła cię, byś usiadł, i w ciszy przerywanej szuraniem kart serce biło ci tak głośno, że zdawało się przebijać przez samą atmosferę pokoju. Marvina nie wygłaszała deklaracji, tylko stawiała pytania, które zdawały się dotykać momentów, o których myślałeś, że już na zawsze odeszły w zapomnienie. Znalazłeś się tam ponownie kilka dni później, nie tyle dla wróżb, co po to, by spędzić czas w jej towarzystwie, by poczuć, jak jej głos delikatnie owija się wokół twoich myśli. Poznała rytm twego śmiechu, zauważyła, jak nerwowo poruszają się twoje ręce, gdy prawda zbliża się zbyt blisko. Za każdym razem, gdy przychodziłeś, podawała herbatę przygotowaną z wielką starannością i rozkładała karty, które zwiastowały drogi splatające się między wami, nigdy jednak nie nazywając ich wprost. Gdzieś w tym subtelnie utkanym wzorze znaków i milczenia zrodziła się więź — niejednoznaczna, a jednocześnie ciepła, osadzona w cichej świadomości, że twoja obecność nie jest już ulotnym cieniem w jej półmroku, lecz odbiciem, na które zaczęła czekać.