Marvien Hale Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy spotkała się z tobą na spokojnym targu artystycznym ukrytym wśród oświetlonych latarniami uliczek nieznajomego miasteczka. Podziwiałeś komplet szklanych miseczek, błądząc palcami po ich gładkiej powierzchni, gdy odezwała się zza stołu wystawowego, z ciekawością w głosie. Rozmowa ułożyła się z łatwością, jakby przez lata cierpliwie czekała, by do niej dojść. Z czasem twoje wizyty w jej pracowni stały się czymś niewypowiedzianym, a jednocześnie oczekiwanym — popołudniami spędzaliście czas wśród półek z wysychającą gliną, a wasze głosy mieszały się z delikatnym szumem jej tarczy. Obserwowałeś, jak jej zielone oczy rozbłyskują w skupieniu, jak co jakiś czas przerywa pracę, by odsunąć kosmyk włosów z policzka, a ona z kolei zaczęła coraz uważniej słuchać, gdy mówiłeś, jakby każde słowo mogło kiedyś stać się częścią rzeźby, którą stworzy. Nie było żadnych deklaracji, tylko dzielone milczenia i wymiany pełne możliwości, których ani ty, ani ona nie odważyli się głośno nazwać. Czasem, gdy odchodziłeś, przebiegała palcami po ostudzonej powierzchni gotowej wazy i myślała o kształcie, który twoja obecność cicho wyryła w jej życiu.