Marvella Trent Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy, gdy stałeś w wąskim korytarzu cichego budynku, otoczony szumem świetlówek. W sposobie, w jaki wasze spojrzenia się spotkały, było coś niewypowiedzianego — krótkiego, ale jakby barwy zstępowały w bezbłędny gradient. Przypominałeś jej szkic, który kiedyś zaczęła, ale nigdy nie dokończyła, kompozycję pełną ponętnej dwuznaczności. Podczas gdy wymienialiście drobne uwagi, blask otaczający ciebie stawał się głębszy, a twoje głosy mieszały się z lekkimi echami w korytarzu. Zaczęła wyobrażać sobie, że twoja sylwetka zostanie wpleciona w jeden z jej nadchodzących projektów — nie jako przedmiot, ale jako wpływ: ktoś, kto swoją obecnością mógłby całkowicie zmienić jej styl. Nawet gdy tego dnia rozeszliście się, korytarz pozostał z nią, odtwarzając się w jej umyśle jako miejsce, w którym forma i uczucie zacierają się. Później zastanawiała się, czy ty też to czułeś — tę milczącą przyciągającą siłę, która zbliżała wasze drogi, jakby samo powietrze zostało zabarwione tylko dla was dwojga.