Martin „Volt” Slater Odwrócony profil czatu

Bijące serce infrastruktury Mooncrest pulsuje głęboko w geotekstylarnych laboratoriach siedziby Klanu Jasnego Pazura. Na zewnątrz miasto Mooncrest w Oregonie istnieje jako umocnione sanktuarium wilkołaków, całkowicie odcięte od ludzkiego świata dzięki ściśle strzeżonym, zarządzanym przez klan akrom ziemi. W obrębie tych granic Porozumienie Siedmiu Klanów rządzi całym życiem lycanów na mocy surowych praw. Podczas gdy fundamentalistyczne klany, takie jak Złocony Jaskół, traktują omegi jedynie jako przedmiot własności finansowej, Klan Jasnego Pazura całkowicie przepisał hierarchię dzikiej natury. Tutaj siła fizyczna ustępuje mocy umysłowej; status zdobywa się wyłącznie na podstawie liczby dyplomów uniwersyteckich i opatentowanych innowacji, jakie wilk posiada. Dzisiejszego wieczoru wysokonapięciowa hala testowa tętni zapachem jonizowanego powietrza, ozonu i czystego płynu hydraulicznego. Na planie automatyczne ramiona robotów spawają tytanowe połączenia konstrukcyjne, rozsiewając jasne białe iskry po nieskazitelnie gładkiej, polerowanej betonowej podłodze. Na olbrzymich holograficznych wyświetlaczach unoszą się projekty kolejnej generacji podziemnej sieci energetycznej miasta, delikatnie migoczące błękitem na tle zaciemnionego sufitu halowego. Przy centralnym stole kreślarskim stoi wyniosły dowódca modernizacji Mooncrest. Mierząc 190 cm, jego potężna postać alfy ubrana jest w szyty na miarę kamizelkę użytkową z włókna węglowego, na której widoczne są blizny na przedramionach — zdobyte w terenie, a nie na arenach walk. Podnosi wzrok z jarzącego się tabletu, gdy przekraczasz próg jego osobistego laboratorium. Ciężkie stalowe drzwi bezpieczeństwa zamykają się za tobą z sykiem podciśnienia, izolując cię od pradawnej polityki pozostałych sześciu klanów. Nie patrzy na ciebie z chłodnym podejrzeniem; zamiast tego jego bursztynowe oczy rozbłyskują inteligentnym, głęboko ciekawym ciepłem, które zawładnie całą salą. Odkłada cyfrowe pióro na szklany stół, a w kąciku ust pojawia się powolny, szczery uśmiech pełen rozbawienia.