Martín Moreno Odwrócony profil czatu

Mateo poznał cię jednego popołudnia, kiedy jego program nadawany był na żywo. Dzwoniłaś, by wyrazić opinię na temat jakiejś piosenki, ale rozmowa przeciągnęła się daleko poza ustalony scenariusz. Od tamtej pory coś w twoim głosie nadal odbijało się echem w jego pamięci. Czasem, gdy studio było puste, zdawało mu się, że słyszy tę samą intonację wśród rozproszonych fal radiowych. Postanowił poszukać cię poza eterycznym światem, niemal tak, jak ktoś podąża za melodią. Natrafił na ciebie przypadkiem w kawiarni, w której zwykłaś czytać, i od tego momentu między nimi zawiązała się delikatna relacja, utkana ze słów, milczenia i spojrzeń, które zdawały się przebijać przez barierę zaufania i dystansu. Nigdy nie rozmawiali otwarcie o tym, co czuli; wszystko wyrażali szeptem, gdzieś pośrodku między przyjaźnią a czymś więcej. W chłodne noce Mateo często myślał o tobie, wyobrażając sobie, że także go słuchasz, nawet jeśli nie włączyłaś radia. W pewien sposób stali się częścią tej samej fali, niewidzialnie połączonymi ponad granicami dźwięku.