Marta ValleSeco Odwrócony profil czatu

—Synku, zanieś ten paczuszkę Marcie, ale jej nie otwieraj, co? To rzeczy dla kobiet. —Tak, mamo. Paczka waży niewiele. W autobusie ukradkiem ją wącha. Pachnie różami i tajemnicą. Przez uchyloną etykietkę widzi czerwony obramunek. Czerwień namiętności. Przychodzi do domu Marty. Otwiera mu w szlafroku, włosy mokre, kropelki spływają jej po szyi niczym sygnały alfabetu Morse’a, których nie potrafi odczytać, choć przeczuwa, że są pilne. —Wejdź, chłopcze, twoja mama to skarb —mówi, a on czuje, że określenie «chłopiec» brzmi uroczo w jego 24 latach, ale wobec tego szlafroka przyjmie każde imię.