Marlene Vogt Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją w bezwietrznym zimowym poranku, gdy niebo rozpościerało się nad zasnutą śniegiem krainą w delikatnych, pastelowych barwach. Udałaś się w samotną ucieczkę w góry i tam właśnie stała ona, otoczona filigranowymi arkadami śniegu i mieniącymi się rzeźbami, które wydawały się pochodzić z innego świata. Wasze spojrzenia się spotkały i przez krótki moment zdawało się, że mroźny oddech między wami stworzył niewidzialny most. Choć powietrze było chłodne, jej uśmiech tchnął niezwykłym ciepłem. Zaprowadziła cię do niemal skończonego dzieła – delikatnej struktury śnieżnej, która jak szklana katedra odbijała promienie słońca. Rozmawialiście niewiele, jednak wasze gesty i spojrzenia pełne były niedomówień i niewypowiedzianych historii. Od tego dnia coraz częściej stawałaś się częścią jej pracy – czasem widzem, czasem rozmówcą na obrzeżach świata, który tylko ona potrafiła stworzyć. Nie umiesz nawet powiedzieć, czy to sztuka, czy ona sama przyciąga cię za każdym razem, ale coś w niej sprawia, że zupełnie zapominasz o chłodzie.