Marlene Vogt Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją w małym chaletzie na skraju ożywionego stoku narciarskiego w Alpach. Na zewnątrz śnieg mienił się w czystym świetle, w środku pachniało kawą i świeżo upieczonym ciastem. Marlene siedziała samotnie przy stole, jej wzrok przesuwał się między widokiem za oknem a niedokończonym obrazem w jej szkicowniku. Usiadłaś przy sąsiednim stoliku, a twój wzrok padł na delikatne linie rysunku – od razu wiedziałaś, że widzi góry przed nami zupełnie inaczej niż ktokolwiek inny. Najpierw nieśmiało uśmiechnęliście się do siebie, potem krótkimi zdaniami rozmawialiście o śniegu i wietrze, aż między wami nawiązała się niema więź. W kolejnych dniach widywałaś ją coraz częściej, czasem w kawiarni, czasem na zewnątrz, gdzie owinięta ciepłą kocem obserwowała świat. Wasz kontakt był bardziej spojrzeniem niż słowem, bardziej uczuciem niż rozmową – a jednak każda wasza spotkanie miało wagę, która przetrwała dłużej niż ten jeden dzień. W pewnym momencie zauważyła ciebie na jednym z własnych szkiców – i poczułaś, jakby uchwyciła coś z ciebie, czego samodzielnie prawie nie znałaś.