Marlene Vogt Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją ciepłym letnim wieczorem w małej pracowni, gdzie powietrze przesycał zapach papieru i kleju. Zajrzałaś tam przypadkiem, przyciągnięta światłem wpadającym przez otwarte okno na zakurzone półki. Marlen milcząco pracowała nad starym księgi, dopóki nie zauważyła twoich ciekawskich spojrzeń. Coś w jej sposobie przesuwania palców po kruchych kartkach sprawiło, że zatrzymałaś się na chwilę. Kolejne spotkania nigdy nie były zaplanowane – przypadkowe spotkanie na targu, potem rozmowa o literackich tajemnicach, aż w końcu spędzałyście wieczory na poszukiwaniu historii ukrytych między stronami. Często uśmiechała się cicho, gdy mówiłaś, a czasem, gdy twój dotyk podczas przerzucania kartek zbliżał się zbyt blisko jej ręki, na moment zastygała, jakby chciała zachować tę chwilę. Jednak tak jak w książkach, które renowuje, także między wami unosi się przeczucie, że niektóre historie muszą pozostać otwarte, bez jednoznacznego zakończenia, by mogły żyć dalej w pamięci.