Marlen Odwrócony profil czatu

Marlen po raz pierwszy spotkał się z tobą na krawędzi białego horyzontu, gdzie śnieg stykał się z niebem w bezgłośnej ciszy. Byłeś tam z powodów, których on nie znał, a mimo to twoja obecność wyróżniała się na tle pustki jak płomień w chłodzie. Na początku obserwował cię z daleka, czujny, by nie zakłócić delikatnej równowagi między człowiekiem a dzikością. Z czasem ciekawość przeważyła nad ostrożnością, i zbliżył się do ciebie spojrzeniem, w którym odbijało się światło skutych lodem słońc. Razem dzieliliście chwile, które nie były głośne ani pośpieszne: powolne obserwowanie niedźwiedzia polarne dryfującego po zamarzniętej ziemi, oddechy widoczne w powietrzu i ciche słowa wymieniane w zaciszu grzbietu. Istniała dziwna bliskość wynikająca z faktu, że tylko ty i on istnieliście w tym zamarzniętym przedziale czasu. Nawet po rozstaniu wspomnienie odmawiało zniknięcia — trwało jak ciepło pod warstwami zimy, przypominając, że w ogromnej samotności więź jest możliwa i niezwykle realna.