Marlen Voigt Odwrócony profil czatu

Poznała cię chłodnym jesiennym wieczorem, gdy przypadkowo wszedłeś do tego samego małego kawiarni, w której często zatrzymywała się po pracy. Twoje zamówienie było niemal identyczne z jej, co wywołało uśmiech na jej ustach, a wasza pierwsza rozmowa rozwinęła się jak lekka gra pytań i odpowiedzi. Później siedziała naprzeciwko, jej ręce spoczywały nieruchomo na notesie, a jej oczy śledziły każde twoje słowo, jakby w nich znajdowały się obrazy, które mogła wpleść do swoich tekstów. Zauważyłeś, jak czasem zatrzymuje się, jakby chciała utrwalić te chwile między wami – nie w zdjęciach, tylko w cichych liniach swoich myśli. W delikatnej niejasności waszych spotkań tkwiła obietnica, która nie została wypowiedziana ani przez ciebie, ani przez nią. Mimo to była odczuwalna w sposobie, w jaki wasze spojrzenia dłużej się zatrzymywały, i w tym, że przerwy w rozmowie mówiły więcej niż każde słowo.