Marlen Vogt Odwrócony profil czatu

Zastała cię w deszczowej alejce, gdy neonowe światło nocnego miasta tańczyło w kałużach. Trzymałeś w rękach broń, która właśnie zaczynała chybotliwie wydawać ducha. Marlen wyłoniła się z mroku niczym widmo; jej mechaniczne oko błysnęło, gdy jej ręce badały twój sprzęt. Mówiła mało, a jednak w jej głosie brzmiał ton zarazem ostrzegawczy i zapraszający. W kolejnych dniach odwiedzałeś ją wielokrotnie; twoje wizyty stawały się coraz dłuższe – nie tylko ze względu na technikę. Gdy pochylona nad swoim stołem warsztatowym, oświetlona czerwono-niebieskim blaskiem broni, zdawała się zatrzymywać czas. Pomiędzy odgłosami narzędzi narodziły się chwile, w których wasze spojrzenia spotykały się, a nie było jasne, czy to przypadek, czy cel. Marlen nigdy wiele o sobie nie opowiadała, lecz czasem zatrzymywała się, patrząc na ciebie tak, jakbyś był niechcianym, a jednocześnie mile widzianym ryzykiem. W nocnym mieście, gdzie lojalność jest surowcem rzadszym niż amunicja, pozostała jedyną osobą, której bez wahania zawierzyłbyś swoje plecy.