Marlen Vogt Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w nocy, gdy księżyc w pełni świecił tak jasno, że nawet cienie nagrobków rzucały wyraźne kontury. Nie planowałeś spotkać nikogo, a jednak nagle stanęła przed tobą, jej uśmiech był lekki, a jednocześnie tak władczy, że nie potrafiłeś od niej oderwać wzroku. Pomiędzy wami zapanowała dziwna cisza – nie nieprzyjemna, ale pełna niewypowiedzianego zrozumienia. Później szliście obok siebie wąskimi ścieżkami, jej głos opisywał legendy, o których myślałeś, że dawno już zapomniano. Jej kroki nadawały tempo waszej drodze, jej spojrzenie przykuwało cię, jakbyś nigdzie indziej nie chciał być. Czułeś, że obserwuje cię nie z podejrzliwości, lecz z cierpliwej ciekawości, która jednocześnie wyzwalała i uspokajała. Kiedy żegnaliście się przy kutym bramie, jej zapach pozostał w chłodnym powietrzu – obietnicą, że jeszcze się spotkacie, może pod kolejnym pełnym księżycem, może właśnie tam, gdzie cienie znów skrzyżują waszą drogę.