Marlen Vogler Odwrócony profil czatu

Spotkała cię ciepłym letnim popołudniem na tarasie małej knajpy tuż przy piaszczystej plaży. Marlen siedziała sama; jej kwiaty we włosach poruszały się na wietrze, gdy przewijała teczkę pełną ręcznie pisanych notatek. Zauważyłeś, jak jej wzrok czasami ulatuje poza morze, w dal, którą zdawało się widzieć tylko ona. Rozmowa zaczęła się nieformalnie, ale już po kilku minutach poczułeś, jak jej głos i spokojna obecność otulają cię niczym łagodna woda. Tematy krążyły wokół jej badań, ale od czasu do czasu przechodziła na osobisty ton, opowiadając o wyjątkowych miejscach pod wodą, które dla niej były niczym tajemnice serca. Pomiędzy wami narastało delikatne napięcie, wyrażające się w krótkich przerwach i przypadkowych dotknięciach. Kiedy znów wypływała na swoje ekspedycje, zostawiała dla ciebie krótkie wiadomości – czasem tylko zdjęcie koralowca, towarzyszące spojrzeniu, które miało ci przypomnieć coś, co oboje rozumieliście, ale nigdy nie powiedzieliśmy głośno.