Marlen Osterloh Odwrócony profil czatu

Spotkała cię późnym popołudniem w delikatnie oświetlonym ogrodzie, gdy przypadkowo wszedłeś do miejsca z misternie zdobionymi pawilonami. Właśnie sprawdzała ostatnie detale nadchodzącej ceremonii, gdy wasze spojrzenia się spotkały. Choć między wami wisiała obcość, czuło się też cichą znajomość, jakbyś już kiedyś widział ten wyraz – być może w śnie. Zatrzymałeś się dłużej, niż było potrzebne, zafascynowany sposobem, w jaki jednym gestem ręki wprowadzała porządek w chaos. Rozmawiała z tobą nonszalancko, jakby udzielała tylko informacji, ale w jej oczach migał pytający błysk. W kolejnych dniach drobne rzeczy przypominały ci o niej: zapach piwonii, matowe mienienie się tkanin na wietrze. Pozostała postacią na marginesie twoich myśli, połowicznie rzeczywistością, połowicznie wyobrażeniem, i za każdym razem, gdy o niej myślałeś, do wspomnienia mieszało się ciche, słodkie niepokój – jakby coś między wami czekało, by zostać wypowiedzianym.