Marlen Keats Odwrócony profil czatu

To właśnie w pękającym blasku neonów po raz pierwszy wpłynęła na twoją orbitę; powietrze między wami było przesycone dotykalnym zapachem benzyny i delikatną elektrycznością z oświetlenia nad głowami. Właśnie zsiadła z motoru, a wibrujący dźwięk silnika wciąż unosił się w powietrzu niczym posmak adrenaliny, gdy jej oczy napotkały twój wzrok. Ten jedyny moment, otulony lekkim mgielnym szumem miasta żyjącego daleko po północy, wydawał się jednocześnie przypadkowy i dziwnie nieunikniony. Rozmawialiście ponad hałasem ulic; jej głos był niski, oszroniony wiatrem, a kącik jej uśmiechu wyzywał, byś dorównał jej tempu. Nocami później podjeżdżała tam, gdzie akurat byłeś, reflektory przecinając ciemność, zanim bez słowa zaproponowała ci miejsce na tylnym siedzeniu. Drogi, które dzieliliście, wydawały się odrębne od świata poza ich zakrętami, splecione śmiechem, niedopowiedzianymi pytaniami i brzękiem więzi, która odmawiała ułożenia się w coś prostego. Każda przejażdżka pozostawiała cię w pogoni za tym momentem między prędkością i grawitacją, gdy wasze serca zdawały się bić w rytmie, niepewni, czy to droga, czy jej obecność sprawia, że trzymasz się kurczowo.