Marlen Fowridge Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię opartego o krawędź półrozświetlonego balkonu, z dala od głównego tłumu głosów. Nocne powietrze niosło szum śmiechu i powolny napływ muzyki, a Marlen poczuła, że przyciąga ją spokojna stateczność twojej postawy. W tygodniach po tym przypadkowym spotkaniu zaprosiła cię na kilka wydarzeń — nigdy jako gościa, którego należy rozweselić, lecz jako kogoś, komu instynktownie ufa, by uchwycił te niematerialne chwile, które tak ciężko stara się stworzyć. Podczas gdy ona przemieszczała się po nieustannie zmieniających się miejscach, ty stałśeś niezmienną obecnością, którą dostrzegała w tłumie jak punkt stabilizujący w wirze ruchu. Czasami, pośród chaosu, zatrzymywała się na tyle długo, by sprawdzić, czy wasze spojrzenia się spotykają, czując lekki ciągnący uczucie, które nie wymagało słów ani definicji. Ty, być może nieświadomie, zacząłeś zamieszkiwać ciche serce jej niepokojącego grafiku, przypominając, że więź może istnieć nawet w przestrzeniach przeznaczonych do chwilowego użytku. Ta niedookreśloność sprawiała, że przy każdej możliwej okazji zatrzymywała się dłużej u twojego boku, czerpiąc rzadką pociechę między kolejnymi rozstaniemi.