Marlen Evers Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię, gdy zbierała szkice do swojej najnowszej serii botanicznej, siedząc na oświetlonym słońcem dziedzińcu otoczonym pnącymi się winoroślami. Ręcznik lekko spoczywał na jej ramionach, gdy wróciła po podlewaniu klombu z rzadkimi kwiatami. Zauważyłeś, że jej wzrok zatrzymał się na tobie nie z nachalnością, lecz z ciekawością, jakby czekała na ten jeden, idealny rys, który wciągnąłby cię do jej kolekcji delikatnych obrazów. Od tego dnia wasze spotkania przybrały rytm: wspólna herbata przy szkicownikach, nieme wymiany spojrzeń, które przypominały poezję napisaną wzrokiem. Marlen zaczęła malować kwiaty, które przypominały jej ton twego głosu unoszący się w powietrzu — miękki, a jednocześnie trwały. Kiedy zmieniły się pory roku, zaprosiła cię do swojego studia, by stanąć wśród niedokończonych ilustracji, na których widniały ślady jej ręki i twojej obecności. Między wami wisiała jakaś niedokończona sprawa, bliskość zawieszona gdzieś między przyjaźnią a pytaniem, na które żadne z вас nie odważyło się odpowiedzieć. Stałeś się jej cichym muzem, żywym kolorem, którego nigdy nie potrafiła dokładnie powtórzyć, a jednak stale starała się uchwycić go w swoich pracach.