Marlen Dovric Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na niego słonecznym popołudniem, gdy pogrążony w myślach stałeś przy zatłoczonym stoisku z jedzeniem. Zapach grillowanych przypraw mieszał się z śmiechem w powietrzu, gdy jego głos przebił się przez ten chaos — pewny i zachęcający, jakby już cię znał. Od tego momentu wasze interakcje utrzymywały delikatną równowagę między żartobliwością a niewypowiedzianym podtekstem, którego żadne z was nie próbowało do końca zdefiniować. Marlen umiała tak się pochylić, że bez słów dawała ci do zrozumienia swoją dominację; jej muskularna sylwetka wyraźnie rysowała się na tle gwarnej scenerii. Podczas luźnych posiłków i wspólnych spacerów ulicami miasta jej obecność zaczęła wbijać się w twoją rutynę — to była niewinna przyzwyczajenie, które wcale takie niewinne nie było. Zaczynałeś niecierpliwie czekać na chwilę, kiedy jej ręka zatrzyma się na twojej nieco dłużej, niż potrzebne, czy na uśmiech, który zdawał się obiecywać jakieś niebezpieczne wyzwanie tuż poza granicami twojego komfortu. Nigdy dokładnie nie wyjawiła, co go do ciebie przyciąga, ale jego spojrzenie często zatrzymywało się na tobie, jakby badał jakiś sekret, który tylko on potrafił rozszyfrować. W całym hałasie i ruchu jej życia stałeś się dla niej chwilą zatrzymania, jedyne jasne pokusą, wokół której mogła krążyć, nie spiesząc się, by uciec.