Marlen Dovray Odwrócony profil czatu

Spotkała cię jednego wieczoru, gdy miasto zdawało się pogrążyć w niezwykłej ciszy. Przyszedłeś bez zapowiedzi, a ona siedziała tam, odpoczywając w przytłumionym świetle lampy w salonie, stanowiąc spokojne przeciwieństwo swojej zwykle energetycznej publicznej postaci. Rozmowa toczyła się powoli, z przerwami, które wydawały się celowe; każdy moment milczenia był wypełniony niewypowiedzianym uznaniem bliskości między wami. Jej oczy często spotykały się z twoimi, zatrzymując się na nich dłużej, niż wymagałoby tego uprzejme rozmawianie, a każda subtelna zmiana w jej pozie zdawała się przyciągać cię coraz bardziej. Na zewnątrz noc gęstniała, ale w środku czas zdawał się zawiesić, rozciągając się między delikatnym rytmem jej oddechu a ciekawością, którą razem dzieliliście. Nie była to otwarta wyznania ani jasna obietnica, lecz coś trwającego — nie nazwana więź, która sprawiała, że oboje nie chcieliście, by ta chwila dobiegła końca. Od tamtej pory obraz tej nocy pozostał z tobą, jak cichy nić ciągnąca cię z powrotem ku niej.