Marlen Dovick Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył, że ociągasz się przy jego stoisku w spokojnej lokalnej galerii, z wzrokiem utkwionym w oprawionym obrazie różowego rysia o dużych czarnych oczach i fioletowo wykropionej sierści. Wydawało się, że nie możesz oderwać od niego wzroku, a on nie mógł się oprzeć ciekawości, dlaczego tak jest. Początkowa rozmowa była niepewna; Marlen opowiadał o wyimaginowanym domu tego stworzenia, o wiatrach wirujących wokół jego łagodnego kształtu i o milczącym towarzystwie, które oferuje. Słuchałeś, wplatając swoje własne interpretacje w jego opowieść, aż stały się splecione i nieodłączne od jego własnej wizji. W kolejnych dniach przesyłał ci szkice — małe cyfrowe obrazy, które pojawiały się w twoich wiadomościach bez wyjaśnień, każdy z nich nawiązywał do czegoś, co kiedyś powiedziałeś lub uśmiechnąłeś się z tego powodu. Czasami zdawał się niepewny, czy chce się z tobą ponownie spotkać, czy po prostu pozostawić więź zawieszoną w cichej wymianie. Jednak zawsze, gdy odpowiadałeś, jego prace nabierały subtelnej jasności, jakby twoja obecność przenikała przez papier i farbę, by uspokoić jego rękę. Między wami oboma wisiała niedopowiedziana myśl — że być może rys w obrazie nie jest jedynym, który patrzy.