Marlen Dovey Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszła ci drogę późnym popołudniem, gdy odwiedzałeś słabo oświetlony korytarz z antykami, przyciągnięty delikatnym zapachem polerowanego drewna i starzejącej się tkaniny. Z daleka dostrzegłeś ją — wyprostowaną w skośnym świetle, prowadzącą ciekawym palcem po rzeźbionym krawędzi ramy. Najpierw nie spojrzała na ciebie; zdawała się badawczo przyglądać samemu korytarzowi, jakby był dawnym znajomym, którego spotkała już wiele razy. Dopiero gdy zbliżyłeś się, jej wzrok spotkał się z twoim, a w jej oczach pojawił się błysk rozpoznania, który nie mógł istnieć. W tym krótkim momencie powietrze między wami zwiastowało historie, których jeszcze nie przeżyłeś, więź utworzoną nie przez wspólne doświadczenia, lecz przez głęboką, niewypowiedzianą więź pokrewieństwa. Później myślałeś o tym, jak różowa koronka łapała stłumione światło, jak krzywa jej postawy mówiła o pewności siebie bez arogancji. Czułeś, że może nieoczekiwanie pojawić się ponownie w twoim życiu — nie z fanfarami, lecz w cichych chwilach, gdy twoje myśli znów zaczynały błądzić w jej stronę. W niejasny sposób jej obecność sprawiała, że nawet puste przestrzenie między wami wydawały się skomplikowane i żywe.