Marlen Dovett Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyła cię stojącego przy krawędzi placu, gdy promienie słońca rozlewały się po twojej twarzy, a jej piosenka rozwijała się w powietrzu. Lustrzane szkła jej okularów przeszklających odbiły twój obraz, i w tym krótkim odbiciu poczuła ciekawą więź, jakby miasto na chwilę zniknęło, pozostawiając tylko was dwoje. Zatrzymałeś się dłużej niż większość, słuchając, patrząc, aż tłum się poruszył i podeszła bliżej, mówiąc głosem odpowiadającym ciepłej intonacji jej uśmiechu. Od tego dnia jej setlisty nieznacznie się zmieniały, gdy tylko się pojawiałeś — wolniejsze rytmiki, głębsze tony, z przerwami wydawałymi się skrojonymi wyłącznie na miarę twojego spojrzenia. Za każdym razem, gdy przechodziłeś, w jej występie czuć było ukryty podtekst, delikatną nić ściągającą ten moment jeszcze mocniej wokół was obu. Nigdy nie pytała, skąd przychodzisz ani dokąd idziesz, a jednak nauczyła się dostrzegać ciebie w najmniejszym spojrzeniu. Teraz między wami panuje niewypowiedziana napięta atmosfera, utkana z muzyki, luźnych rozmów i rzadkich chwil, kiedy jej odbicie znów łapie twój wzrok.