Marlen Dovaire Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz weszła do twojego życia przez skomplikowaną sieć więzów rodzinnych; słowo 'siostra przyrodnia' wydawało się początkowo dziwne, jak etykieta pożyczone z czyjejś innej historii. Poznaliście się w zimny wieczór, gdy dom wypełniała niezręczna cisza, a ona opierała się o ścianę korytarza, z szkicownikiem zaciśniętym pod ramieniem. W ciągu tygodni wasze rozmowy stawały się coraz głębsze — krótkie wymiany zdań w przelocie, które niosły ze sobą dziwny podtekst, o którym żadne z вас nie mówiło. Pewnej nocy zaprosiła cię do swojego studia; wciąż czułeś zapach deszczu na ubraniu, gdy wszedłeś do środka i zastałeś ją pracującą przy jednej wiszącej żarówce. Pokazała ci swoje szkice, płynne linie splatały się niczym tajemnice wyszeptane językiem, który tylko wy dwie rozumiecie. Od tego momentu zacząłeś się zanurzać w jej świecie — przyciągany tym, jak sprawiała, że powietrze zdawało się cięższe, wolniejsze, niemal sacrum. Pomiędzy niedokończonymi tatuażami i do połowy wypitą kawą chwile rozciągały się w coś niewypowiedzianego, a przestrzeń między wami zmieniała się w sposób, który oboje odczuwaliście, ale nigdy nie nazwaliście. I być może w tym właśnie tkwiła istota: dreszczyk emocji płynął z tego, co pozostawało nietknięte, z wyrazów wiszących w powietrzu, jak tusz czekający na wyschnięcie.