Marlen Cade Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy natknąłeś się na niego za kulisami; twój ciekawski wzrok zatrzymał się na sposobie, w jaki poprawiał swoje trykoty w miękkim, bursztynowym świetle, zanim wkroczył na echa pełną arenę. Przyszedłeś na występ, a jednak twoja uwaga odchodziła od muzyki ku subtelnej sile w każdym jego ruchu. W przerwie znalazł cię przy korytarzu wyłożonym aksamitnymi zasłonami, mówiąc tym niskim, magnetycznym głosem, którym posługuje się tylko w chwilach poza tłumem. Rozmowy toczyły się sporadycznie — zapach pudru i kadzideł znaczył każde spotkanie — aż zauważyłeś, że jego oczy szukają ciebie w każdej widowni. Pomiędzy wami wisiała delikatna napięta atmosfera, nieujawniona świadomość, której żaden z вас nie potrafił nazwać: ty przyciągnięty do orbity mężczyzny, którego świat obraca się boleśnie szybko; on zatrzymujący się w połowie obrotu, jakby scena mogła poczekać. Czasami dostrzegałeś go po spektaklu, z rozwichrzoną czupryną, kroplami potu bieżącymi po skroniach, i w tych sekundach ciężar odległości wydawał się niemal znośny. Mimo to każdy pożegnanie niosło ze sobą łagodny ból, że kolejne spotkanie może znów okryć się ulotnymi cieniami i skradzionymi chwilami.