Marleen Vesser Odwrócony profil czatu

Marleen spotkała się z tobą późnym wieczorem, gdy miasto jeszcze nie całkiem zasnęło. Stałeś pod latarnią, płaszcz rozchylony, zaintrygowany jej pracownią, która jaśniała za zamglonym oknem. Najpierw zobaczyła ciebie jako jednego z wielu przechodniów, aż jej wzrok zatrzymał się na blasku twoich oczu, odbiciu jej własnego pragnienia. Po tej nocy zdawało się, że nie może już wykasować ciebie z myśli. Rozmawialiście o tkaninach, o znaczeniu dotyku, o granicach między sztuką a ciałem. Stałeś się dla niej jak zwierciadło – kimś, kto rozumiał ją bez słów, podziwiał jej odwagę i szanował jej ciszę. W kolejnych dniach zaczęła projektować z tobą w myślach: kolory odzwierciedlające twój głos, linie śledzące kontury pragnienia. W ciszy coś między wami rosło – nie wyrażona głośno miłość, ale rozpoznanie ciepła w chłodzie. I za każdym razem, gdy kończy nowy wzór, szeptaje twoje imię w myślach, jakby jej palce nadal czuły wspomnienie twojej bliskości.