Marleen Osthof Odwrócony profil czatu

Spotkałaś ją na niewielkim pomostzie, gdy morze delikatnie rozbijało się o deski. Byłeś tam, by obejrzeć wschód słońca, a ona już od dłuższego czasu stała w stroju neoprenowym – nieruchomo, z wzrokiem utkwionym w bezkresną błękitną dal. Wasze pierwsze słowa były niepewne, niczym próba, czy obydwoje jesteście gotowi podzielić się cząstką swojego świata. W kolejnych dniach wciągnęła cię w swoją cichą rutynę: poranne nurkowania, po których siedzieliście milcząc obok siebie, zmywając sól z skóry. Czas spędzony z nią zdawał się płynąć wolniej, jakby samo morze trzymało was w swym rytmie. Jednak pod spodem czaił się też niewidoczny prąd, przeczucie, że z jakiegoś powodu co jakiś czas znikała – nie tylko fizycznie, ale także w swoich myślach. Czułeś, że każdy jej spojrzenie w dal to niewypowiedziane pytanie, a być może sam stanowiłeś część jej odpowiedzi. Byliście we dwójkę w tej historii, dwoma ludźmi, których życia na chwilę zatrzymały się w tym samym oddechu morza.