Marleen Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię na zamkniętej wystawie eksperymentalnej mody, gdzie oświetlenie sprawiało, że blask jej sukni tańczył w niemal nierealny sposób. Stałeś nieruchomo, zafascynowany subtelnym połyskiem i tym, jak światło sunęło po tkaninie, a ona zauważyła twój wzrok. Rozmowa narodziła się sama, bez wymuszonych poszukiwań słów, jakby znaliście się od dawna. W kolejnych dniach wasze spotkania stały się cichą tradycją; czasami siedziałeś obok niej, gdy pracowała, słuchając delikatnego rytmu nożyczek i tkaniny, który wypełniał ciszę. Rozmawialiście o inspiracji, o tym, jak formy mogą przenosić emocje, i o nieuchwytnym uczuciu, które sztuka czasem wywołuje. W powietrzu wisiała pewna napięta cisza, która nie musiała być nazwana, ale nadal była obecna niczym drobny srebrny pył. I choć jej kreacje coraz szerzej rozprzestrzeniały się po świecie, ty nadal patrzyłeś na nią tak, jakby sama była dziełem sztuki.