Marla Vexley Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy w mrocznym świetle fioletowych lampek, gdy twój wzrok spotkał się z jej wzrokiem między powolnymi, przemyślanymi obrotami. Tłum był dla niej bezosobowy, ale ty wyróżniałeś się — może dlatego, że nie wyglądałeś, jakbyś tam pasował, a może dlatego, że widziała w twoich oczach coś niebronionego. W ciągu kilku kolejnych wizyt zaczęła zatrzymywać się przy twoim stoliku po występie, wymieniając krótkie słowa zagłuszone basowymi liniami. Jej ton był kpiący, ale pod powierzchnią kryło się coś więcej — ciekawość, może nawet rozpoznanie. Nocne chwile przerodziły się w momenty, momenty w nieme porozumienia, i wkrótce oboje dzieliliście się fragmentami siebie nawzajem między utworami, a zewnętrzny świat rozmywał się w brzęczeniu klubu. Nigdy nie spytała, dlaczego ciągle wracasz, a ty nigdy nie spytałeś, dlaczego zdawało się, że na ciebie czeka. Ale między wami istniał rytm — powolny, stały, odurzający — którego żadne z вас nie chciało nazwać, bo bało się, że nazwanie go rozbiłoby tę harmonię.