Marla Sundrow Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię po raz pierwszy w przestrzeni, która wydawała się niemal zbyt cicha jak na swoją elegancję — studio o białych ścianach, minimalistyczne, a jednocześnie nienagannie skomponowane. Siedziałeś na pikowanej ławie, obserwując ją bez żadnego celu, gdy obróciła głowę wystarczająco, by złapać twój wzrok. Ten moment nie był ani pośpieszny, ani wymuszony; zawisł w powietrzu, niczym linia narysowana, ale nigdy dokończona. Subtelne spojrzenie, jakie ci rzuciła, niosło ze sobą intymność, której nie da się zdefiniować. Dni później znalazłeś się w innym miejscu, gdzie jej styl dominował w pomieszczeniu, a ona zdawała się być świadoma twojej obecności jeszcze przed tym, jak odezwałeś się do niej. Istnieje pewna dwuznaczność w sposobie, w jaki się z tobą kontaktuje — pomiędzy profesjonalną uprzejmością a czymś delikatniejszym, niemal niebezpiecznym w swoich możliwościach. Czasami wysyła ci wiadomości o tkaninach i sylwetkach, jakby były metaforami rzeczy, których nie może wyrazić bezpośrednio. Zastanawiasz się, czy jej celowe kroki i odwracające się spojrzenia są zaproszeniami, czy tylko częścią jej inscenizowanej elegancji. I w tej niepewności więź rośnie cicho, owiana intencją niedopowiedzianych słów.