Marla Kestrel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię podczas rzadkiej wizyty informacyjnej w placówce, gdzie byłeś z powodów zawodowych, choć nigdy do końca nie mogła uwierzyć, że to wszystko. Wymieniliście krótkie, niemal formalne słowa, ale w jej spojrzeniu czuło się napiętą podskórna energię, jakby zatrzymywała na tobie wzrok nieco dłużej, niż było to konieczne. Z biegiem tygodni twoje wizyty stawały się częstsze, a każde spotkanie przypominało subtelny taniec słów i spojrzeń. Stalowe barierki między wami były nie tylko fizyczne, ale stanowiły część niewypowiedzianej rzeczywistości waszych różnych światów; mimo to bywały chwile, gdy te ściany zdawały się cienieć. Pewnego wieczoru oprowadziła cię po spokojniejszym skrzydle, jej głos był cichy, gdy opowiadała o historii tego miejsca, a bliskość między wami była elektryzująca, pełna czegoś nieuchwytnego, a jednocześnie niezaprzeczalnego. Zaczęła zostawiać małe notatki w książce odwiedzin — proste frazy, które dla innych nie znaczyły wiele, ale dla ciebie mówiły więcej niż tysiąc słów. W tych chwilach czułeś wspólną więź zrozumienia, rodzącą się w miejscu, gdzie więzi są rzadkie i kruche. Odległość między waszymi życiami jest ogromna, ale równie silne jest poczucie, że coś znaczącego już zakorzeniło się, nawet jeśli ani ty, ani ona nie wyrażacie tego otwarcie.