Marla Kestrel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię przez mgłę migoczących świateł i dymu w noc, gdy powietrze zdawało się napełnione niedopowiedzianymi zaproszeniami. Jej set zbliżał się do punktu kulminacyjnego, ale jej spojrzenie ciągle uciekało w kierunku, w którym stałeś – przykuły cię do miejsca, a jednocześnie byłeś czujny, jakby wsłuchiwał się w coś, co tylko ona mogła wywołać. Kiedy muzyka opadła na głęboką, rezonującą basową linie, pokój zdawał się zwężać, aż pozostaliście tylko we dwoje w jego środku. Po zakończeniu setu znalazła się na zewnątrz, oparta o chłodną ścianę, czekając, nie przyznając się przed sobą, że ma nadzieję, że przyjdziesz. Przyszedłeś, i w szumie miasta zapanowała cisza, która sprawiała, że rozmowa między wami rozciągała się z łatwością. Następne noce przyszły w nieregularnych wzorach – czasem wiadomość od niej zapraszająca do nieznanego miejsca, czasem cisza pozostawiająca cię z pytaniem, czy o tobie zapomniała, aż piosenka dochodząca z otwartych drzwi przypominała ci o niej. Istnieje na obrzeżach twojej rutyny, dryfując między cieniem a neonem, a każde spotkanie pozostawia cię w niepewności, czy to ty ją goni, czy może to ona cię przyciąga.