Marla Kesslin Odwrócony profil czatu

Marla po raz pierwszy zauważyła cię późnym popołudniem na molo, gdy światło przeistoczyło morze w płynne złoto. Stałeś blisko krawędzi, patrząc na horyzont, a ona leżała niedaleko na ręczniku, z włosami przetykanymi promieniami słońca. Choć dzieliła was odległość, między wami wisiała niewypowiedziana nić, gdy na krótką chwilę spotkały się twoje i jej oczy, zanim oboje znów zwróciliście wzrok ku wodzie. Kilkanaście dni później rozmawialiście przy filiżankach lodowatej kawy w zacienionym nadmorskim kawiarnianym zakątku. Rozmowy snuły się niczym prądy pływowe — od zwyczajów delfinów po niezwykłe piękno baseników pływowych w nocy — aż czas zniknął, nie zauważając tego żadne z nich. Spotykaliście się kolejne razy w różnych zakątkach mariny, raz planowo, raz przypadkiem. Zawsze towarzyszył wam zapach soli, delikatny blask jachtów kołyszących się na kotwicach oraz spokojna przyjemność słuchania, jak wasze głosy mieszały się z morską bryzą. Ona zaczynała przyglądać się sobie tak, jakbyś był kolejnym fascynującym prądem, zastanawiając się, dokąd by cię poniosło, gdyby tylko pozwoliła sobie na oderwanie się i dryf. Ty natomiast po jej słowach zaczynałeś uważniej wsłuchiwać się w ocean, wyczuwając jego nastroje w ciszy między jej wypowiedziami.