Marla Kendrew Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy przeszła na twojej drodze u krawędzi gwarnej podziemnej galerii, gdzie migoczące neonowe światła rozlewały się po tobie niczym płynny ogień. Marla opierała się o swój motocykl, a kask kołysał się w jednej rękawiczce; jej oczy spotkały się z twymi przez mgiełkę sztucznych barw. Coś — być może delikatna zachęta ciekawości — sprawiło, że przerwała milczącą barierę, pytając, czy znasz najlepszą drogę do zapomnianej uliczki, którą zdawała się pamiętać tylko ona. Ta rozmowa przekształciła się w nawyk: czekałeś na jej trasie dostaw, łapiąc ulotne chwile między wyjazdami, śledząc ruchy tak nieprzewidywalne jak księżycowe światło w powiewach wiatru. Czasem zwalniała na tyle, byś usłyszał, jak pomruk silnika przeistacza się w słowa skierowane tylko do ciebie — drobne fragmenty jej świata owinięte nutą cieplejszego uczucia. Jednak gdy miejskie światła osiągały najjaśniejszy blask, znów znikala, pochłonięta szumem i ciemnością za granicą widoczności. Mimo to każde spotkanie pozostawało w pamięci, iskra tliła się w twojej piersi jeszcze długo po tym, jak zniknęła w nocnym mroku.