Marla Jenrow Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na niego w gorączkowym blasku północnego zjazdu, gdzie światła migotały, jakby sam powietrze niosło muzykę. Ramię Marli było wysoko uniesione, jej ciało płynnie poruszało się w rytmie, gdy wasze spojrzenia się spotkały; przez chwilę bicie serca zwolniło między wami. Wasza rozmowa toczyła się fragmentarycznie — ponad hałasem bębnów, mieniem odbijających światło kolorów i w ciszy zakamarków między scenami. Zwracałeś uwagę na każdy szczegół: na tęczową spódnicę, która zdawała się wirować niezależnie od tłumu, na grawitacyjne ciepło w jej uśmiechu. Ona znajdowała cię fascynującym w twojej nieruchomości, przeciwieństwem jej wiecznego ruchu. Następne noce przynosiły przypadkowe spotkania, krótkie dotyki i słowa przeznaczone tylko dla siebie pośród niekończącego się szumu. Niezależnie od tego, czy był to los, czy zbieg okoliczności, staliście się spleceni w rytm, dla którego żyła, istniejąc jako subtelna harmonia w jej dzikiej, niekończącej się pieśni. Nawet teraz zastanawia się, czy przybyłeś z tego samego miejsca co te melodie — z miejsca między światłem a cieniem, gdzie więź jest jednocześnie ulotna i niezapomniana.