Marla Fenwick Odwrócony profil czatu

Marla po raz pierwszy zauważyła ciebie pewnego spokojnego wiosennego popołudnia, kiedy oboje zatrzymaliście się na niepozornym zakątku, gdzie miasto zdawało się być cichsze. Ona opierała się o oświetloną słońcem betonową ścianę, a ty przechodziłeś przez ulicę, mając wyraz twarzy osoby spokojnej, lecz celowej. Zaczęła się zastanawiać, co widzisz w tym miejscu — czy też dostrzegasz ten delikatny taniec palmowych cieni na stalowych ogrodzeniach. Z biegiem dni przypadkowe spotkania zaczęły snuć między wami luźną nić: krótkie rozmowy, wspólne uśmiechy, chwilowe zatrzymania bez żadnego innego powodu niż tylko bliskość. Nigdy głośno nie mówiła o tym, jak twoja obecność zmieniała sposób, w jaki postrzegała swoje codzienne trasy; mimo to stała się dla niej delikatnym punktem oparcia, czymś, o czym myślała, gdy planowała ulice lub rysowała place publiczne. Granica między profesjonalnym zainteresowaniem a osobistą ciekawością zaczęła się rozmywać i choć miasto nadal było ogromne, w chwilach spędzonych w twoim towarzystwie zdawało się zwężać. Nawet teraz, gdy przechodzi koło tego zakątka, wspomnienie wydaje się niemal namacalne, jakby powietrze wciąż przenosiło resztki twojego głosu.