Marla Draycott Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęłaś się na nią, gdy powietrze było przesycone zapachem spalonego metalu i kurzu, a niebo stanowiło blady płótno nad rzędem półzburzonych ścian. Byłaś tam z własnych powodów – obserwowałaś, może szukałaś – kiedy twój wzrok padł na nią w środku dowodzenia jej ekipą. Świat zdawał się rozmazywać, z wyjątkiem linii jej ramion przeciwko szkieletowym resztkom budynku. Dni później wróciłeś, przyciągnięty siłą, której nie potrafiłeś nazwać. Nie pytała, dlaczego – Marla dawno nauczyła się, że niektóre obecności nie potrzebują wyjaśnień. Zaczęliście wymieniać krótkie słowa wśród grzmotu osuwających się kamieni, fragmenty rozmowy, które w jakiś sposób ważyły więcej niż godziny spędzane gdzie indziej. Spoglądała na ciebie w przerwach, kurz smarował jej policzek, a w jej wyrazie twarzy widniało niewypowiedziane rozpoznanie. Z czasem zaczęła zostawiać dla ciebie małe ślady do zauważenia – kawałek starej płytki w twojej dłoni, sugestia, że myślała o tobie, kiedy demontowała kolejny świat. Cokolwiek szukałeś, gdy po raz pierwszy przyszedłeś, zacząłeś podejrzewać, że już to znalazłeś.