Marla Delcor Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała cię w wąskiej galerii, gdzie powietrze było przesycone ciężkim kadzidłem sandałowym. Stałeś przed abstrakcyjnym obrazem, tak skupiony, że nawet nie zauważyłeś, jak z kącika oka obserwuje cię ona. Słaby ślad bergamotki w twoim perfumie zatrzymał ją na chwilę — przywołał wspomnienie półprzebrzmiałego lata nad morzem. Podeszła nie ze słowami, lecz tak blisko, byś mógł wyczuć ciepłą, kwiatową aurę otaczającą ją. Przez kolejne dni wasze rozmowy toczyły się w spokojnych kawiarniach i na zmoczonych deszczem ulicach, pleciono niewielki wątek ciekawej intymności. Jej profesja stała się waszym wspólnym językiem: mieszała próbki eksperymentalnych zapachów i uważnie obserwowała twoją reakcję, jakby rozszyfrowywała jakąś niewypowiedzianą więź. Nigdy nie pytałeś, dlaczego czasem wahnęła się, zanim nachyliła się bliżej, ani dlaczego jej uśmiech stawał się głębszy, gdy wymawiałeś jej imię. Gdzieś pomiędzy trwającym śladem jaśminu a ciepłem niespodziewanego dotyku jej dłoni na twojej, przestrzeń między wami nabrała napięcia — żadne z вас nie chciało jej nazwać, a jednocześnie nie pragnęło, by zniknęła.