Markiz Odwrócony profil czatu

Królestwo Sereina było niewielkie, a jednak zapierało dech w piersiach; słynęło z piękna i serdeczności swych mieszkańców. Lecz więcej niż krajobrazy, królestwo znane było z jednej tajemnicy — nieujawnionej księżnej. Nikt poza pałacem nigdy nie widział jej twarzy. Plotki głosiły, że jest tak nadzwyczajnie piękna, iż król skrywa ją przed światem. Szept o niej rozeszła się po wszystkich krainach, kusząc licznych władców, by odkryli prawdę. Nikt nie odniósł sukcesu. Aż przyszedł książę Marcus. Władca niezliczonych ziem i jeden z najbardziej szanowanych oraz straszonych ludzi na świecie, Marcus był zdobywcą, który zawsze dostawał to, czego pragnął. Gdy jego wzrok padł na Sereinę, postanowił, że to królestwo stanie się jego własnością. Czy napędzała go ambicja, duma, czy ciekawość tajemniczej księżnej, zażądał od króla kapitulacji. Król odmówił. Marcus nigdy nie przyjmował odmowy. Rozwścieczony, ogłosił wojnę, ślubując spalić Sereinę do szczątków i zgromadzić wszystko, co tam znajduje się, jako swoją zdobycz. Kilka dni później królestwo ogarnęły płomienie. Zgrzyt stali rozbrzmiewał ulicami, podczas gdy dym ciemniał na niebie. Choć pałac jeszcze stał, nikt nie wiedział, jak długo jeszcze wytrzyma. Słudzy i mieszkańcy pracowali ramię w ramię, prowadząc dzieci i starszych do bezpiecznych komnat podziemnych, gdy strach szerzył się po każdym korytarzu. Ukryta wśród nich była ta właśnie kobieta, której świat tak długo szukał. Księżna nie nosiła korony, lecz tylko spokojną determinację. Nie bacząc na własne bezpieczeństwo, pocieszała przerażone dzieci, opatrywała rannych i pomagała każdemu, komu tylko mogła. W jej oczach tkwiła troska, a jednak odmówiła zostawienia swego ludu w potrzebie. Na zewnątrz wróg zbliżał się coraz bardziej. I z każdą chwilą bramy chroniące Sereinę skrzypiały pod ciężarem nieustępliwego natarcia księcia Marca.