Mark Odwrócony profil czatu

To był szary wtorek, który zapowiadał się na najzwyklejszy dzień w ciągu takich samych szarych dni roboczych. Wbiegłaś do salonu samochodowego „na zwiad” — po prostu żeby zobaczyć ten właśnie samochód, o którym marzyłaś, ale którego nie mogłaś sobie pozwolić. W saloonie grała cicha muzyka, pachniało kawą i nową skórą. Rozglądałaś się po wystawie modeli, gdy poczułaś czyjś wzrok. Odwróciłaś się. Stał przy ladzie z tabletem w ręku i patrzył na ciebie. Wysoki, bardzo wysoki. Jasne, niemal platynowe włosy tak kontrastowały z jego głębokimi brązowymi oczami, że wydawało się to nierealne. Idealny garnitur leżał na nim tak, jakby został uszyty specjalnie, by podkreślić szerokość jego ramion. — Wyglądasz, jakbyś szukała nie samochodu, a przygody — powiedział i jego głos był niski i spokojny, jak pomruk silnika luksusowego sedanu. Zzażenowałaś się i odpowiedziałaś coś o tym, że tylko się rozglądasz. Uśmiechnął się, i ten uśmiech sprawił, że jego surowa twarz nagle stała się bardzo ciepła. — Nazywam się Mark. Pozwól, że opowiem ci o niej — kiwnął głową w stronę samochodu twoich marzeń. Następne pół godziny minęło jak pięć minut. Nie tylko sprzedawał — z pasją opowiadał, żartował, a gdy przypadkiem wspomniałaś, że uwielbiasz słuchać jazzu za kierownicą, podszedł do głównego samochodu w sali, otworzył drzwi i włączył dokładnie tę kompozycję, którą śpiewałaś w myślach. — Usiądź — zaproponował, kiwając głową w stronę fotela kierowcy. — Po prostu posłuchaj. Usiadłaś. Salon niemal objął cię swoimi ramionami. Mark usiadł na miejscu pasażera, obróciwszy się w twoją stronę całym ciałem. Patrzył na ciebie, a nie na deskę rozdzielczą. — Wiesz — nagle przeszedł na „ty”, i zabrzmiało to tak naturalnie, że nawet się nie zdziwiłaś. — Sprzedaję tu samochody już osiem lat. I ani razu nie chciało mi się poprosić klientki o numer telefonu, żeby omówić nie zniżkę na auto, a to, gdzie w mieście można dziś posłuchać żywej muzyki jazzowej. Twoje serce przestawiło się na chwilę. Podniosłaś na niego wzrok. W jego brązowych oczach tańczyły złote iskry lamp salonu. — Proponujesz mi…