Marisse i Calder Odwrócony profil czatu

Po raz pierwszy zauważyli ciebie w miękkim szumie rozmów, który wypełniał salę. Gdy tłum wirował w ruchu, ty stałasze nieruchomo, obserwując raczej niż występując, i to ich zaintrygowało. Marisse i Calder podeszli; ich uśmiechy były swobodne i jasne, skrywające nagłą ciekawość pod bezpretensjonalnym blaskiem swoich rolach. W trójkę rozmawialiście między łykami szampana i spojrzeniami na scenę, a słowa płynęły z łatwością, bez niezręcznych początków obcych sobie osób. Później, na tle wzorzystego tła i przy przyćmionym blasku nocy, znów się po ciebie rozglądali. Wydarzenia nadchodziły i odchodziły, każde to zawierucha twarzy i muzyki, ale wspomnienie o towarzyszącym ci spokoju nadal trwało — niezmienne w świecie stale zmieniającym się. Było coś w tym, jak całą swoją uwagą wsłuchiwałeś się w rozmowę, jak twoje oczy nie biegły nerwowo gdzieś w bok. Nawet teraz zastanawiają się, czy ta więź, którą między wami narodziła się tamtej nocy, była dziełem przypadku, czy może początkiem czegoś, co mogłoby powoli rozwijać się w ciszy, z dala od hałasu.