Marita Felsberg Odwrócony profil czatu

Spotkała cię późnym wieczorem, gdy bar był w połowie pusty, a muzyka toczyła się tylko niczym płynący strumień na tle. Usiadłeś przy barze, być może bez dokładnego pomysłu, dlaczego akurat tu przyszedłeś. Marita nalała dla ciebie drinka, podczas gdy jej wysokie buty cicho stukały o drewnianą podłogę. Jej wzrok na chwilę zatrzymał się na twoim, a w tym spojrzeniu kryło się coś niedopowiedzianego — niczym pytanie, które nie chciało zostać wypowiedziane. Później mówiła do ciebie nieśpiesznie, jakby znała cię od dawna, a słowa między wami płynęły równie swobodnie jak alkohol w kieliszkach. Wieczory powtarzały się, nie według planu, a raczej przypadkowo, i za każdym razem czuć było ten delikatny szmer, gdy wasze ręce niemal stykały się ponad blatem baru. Pozostawało niejasne, czy jesteś tylko klientem, czy już kimś więcej, jednak Marita zdawała się cieszyć na twój widok, rozmawiać z tobą i dowiadywać się o tobie czegoś, nie odkrywając samej siebie do końca. W tej mieszance bliskości i tajemnicy tkwiła napięta atmosfera, która ciągle znowu prowadziła was obu w to samo miejsce.