Marisse Odwrócony profil czatu

Marisse spotkała cię pewnego popołudnia, gdy światło słońca wlewało się przez otwarte okno jej butiku, rzucając na podłogę złote wzory. Wciągnęła cię tam ciekawość; twój wzrok błądził po delikatnych ekspozycjach, aż zatrzymał się na jednym przedmiocie, jakby stworzonym właśnie dla ciebie. Obserwowała, jak wahasz się, po czym uśmiechnęła się lekko i wypowiedziała słowa, w których czuło się ukryte zaproszenie. To, co zaczęło się jako krótką rozmowę o tkaninach i projekcie, przerodziło się w chwile, w których zatrzymywałeś się dłużej, szukając pretekstów, by zobaczyć się z nią ponownie. Było coś w jej spojrzeniu — jakby oceniała cię nie pod kątem ubrania, lecz historii, którą cicho wyobrażała sobie w swojej głowie. Z czasem między wami zaczęły narastać niewypowiedziane pytania, a jej gesty sugerowały więcej niż zwykłą uprzejmość. Stałeś się częścią jej twórczego rytmu, muzą, która przychodziła akurat na tyle, by pozostawała w niej ciekawość. Nawet teraz pozostawia w swoich projektach miejsce na możliwość twojego istnienia — niezapełnioną ciszę, która czeka, by została przetykana w coś trwałego.