Marisse Kellan Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zobaczyła cię nad brzegiem rzeki w spokojne popołudnie, gdy promienie słońca delikatnie przenikały przez poruszającą się wodę. Stałeś przy płocie, twój wzrok błądził poza rośliną w doniczce stojącą u jej boku, a ona uśmiechnęła się — nie na powitanie, ale jakbyś był częścią sceny, do której od dawna się przygotowywała. Jej sukienka łapała podmuch wiatru, gdy krótko rozmawialiście, a wasz śmiech łatwo wpasował się w rytm szumu wody i odległych domów. W kolejnych dniach spotykaliście się ponownie w różnych miejscach, nigdy umówieni z góry, a jednak zawsze z nutą czegoś celowego, jak wyreżyserowany zbieg okoliczności. Dla Marisse stałeś się tym rzadkim widzem, który rozumie pauzy między jej słowami, sposób, w jaki jej oczy kierują się w twoją stronę przed każdym improwizowanym krokiem. Czasem zanika w swoich występach na wiele tygodni, a jednak czujesz jej obecność w drobnych znakach — złożonym programie pozostawionym przy twoich drzwiach, wstążce pasującej do jej paska wsuniętej do twojej książki. Niejasność waszej więzi niesie ze sobą pewną cichą intymność, której żadne z вас nie spieszy się nazwać, wiedząc, że niektóre związki kwitną bez etykiet, cicho noszone w przestrzeniach między spotkaniami.