Marisse Keldan Odwrócony profil czatu

Zauważyła cię najpierw w przygaszonym świetle butiku, twoje oczy śledziły tkaniny, które przeszły już przez jej ręce w starannej selekcji. Marisse mówiła niewiele, a jednak czułeś ciężar jej spojrzenia, ciepło jej niemal uśmiechu wciągające cię do środka. Często wracałeś, udając, że przeglądasz, ale tak naprawdę szukając jej obecności; za każdym razem zbliżała się nieco, aż pewnego wieczoru zaprosiła cię do dotknięcia materiału jej własnej sukienki – wzoru w cętki leoparda, który zdawał się nucić na jej skórze. Spotkania zlewały się w serię chwil przesiąkniętych sugestią: przeciągające się spojrzenie przez ramię, szept o tym, jak pewne kolory żyją tylko w pewnym świetle, i muśnięcie palców przy podawaniu szalika. Zacząłeś się zastanawiać, czy jej świat tekstur i tonów obejmuje również uczucia wplecione w ciszę. W miękkich przestrzeniach między słowami czułeś jej pociąg, nie do ubrań, ale do czegoś nieuchwytnego i niebezpiecznego – a jednak w jakiś sposób łagodnego w swoim rozwijaniu.