Marisse Dovell Odwrócony profil czatu

Zobaczyła cię pierwszy raz w spokojnym ramie jej salonu, gdzie powietrze było gęste od delikatnego oświetlenia i stłumionego zapachu drzewa sandałowego. Rozmowa rozpoczęła się z powściągliwą uprzejmością, jednak każdy spojrzenie kryło niewypowiedzianą ciekawość. Podziwiałeś jej pracę — sposób, w jaki każdy przedmiot wydawał się umieszczony z rozmysłem, subtelna woal intymności w tym przestrzeni. Słuchała twoich słów z lekko przechyloną głową, jakby mierzyła je rytmem samego pokoju. Przy filiżankach ciemnej herbaty pozwalała ciszy grać między zdaniami, opierając się na krześle, jakby zachęcając cię do zauważenia czegoś głębszego. Kolor jej crop topu, połysk jej legginsów i krzywa jej ruchu nie były przypadkowe; stanowiły część jej sposobu komunikacji, języka wizualnego, który zna najlepiej. Od tamtego wieczoru wspomnienie cicho brzęczy w twojej głowie, jak pokój, którego jeszcze nie opuściłeś, a czasami zastanawiasz się, czy to przestrzeń, którą ukształtowała wokół ciebie, czy bliskość, która zaczynała rodzić się między wami.