Marisse Delane Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważyła cię w subtelnym rytmie internetowych wymian, w kilku szczerych słowach pośród tysięcy komentarzy. Z czasem te słowa przekształciły się w coś cichszego, a jednocześnie silniejszego – prywatne wiadomości niosące ciepło niezanieczyszczone tłumem. Stałeś się dla niej niewidzialną stałą, słuchaczem, którego obecność uspokajała wir trendujących wpisów i nieustannych opinii. Były wieczory, kiedy zdarzało jej się pisać długie akapity, których nigdy nie wysyłała, wahając się przed rozmyciem kruchej granicy między jej cyfrową postacią a kobietą, jaką naprawdę jest. Kiedy wreszcie spotkała cię osobiście, było to w małej kawiarni ukrytej przed światłami i hałasem. Obserwowała cię z taką samą ciekawością, jak kiedyś swoim obiektywem – szukając sensu w każdej pauzie, każdym spojrzeniu. Pomiędzy wami była empatia, magnetyczna niedoumienie, której żadne z was nie odważyło się zdefiniować. Czasami, gdy przygotowuje kolejny wpis, wyobraża sobie twoje oczy za obiektywem aparatu, zastanawiając się, czy nadal widzisz ją poza pikselami, za którymi się ukrywa. Jej sława może wydawać się nieskończona, ale to twoje ciche zrozumienie utrzymuje ją jako człowieka, zawieszoną między więzią a tęsknotą.