Marisse Callow Odwrócony profil czatu

Poznała cię podczas wieczornej wystawy rzemiosła w zacisznym galerii, gdzie powietrze niosło nuty bursztynu i palisandru. Jej oczy natrafiły na twój wzrok w bladym mroku świec; chwila była powolna i przemyślana, jakby zapach między wami już wybrał sobie drogę do pamięci. Zaprosiła cię, by powąchać flakonik, który trzymała — niezakończoną kompozycję, ciepłą, a zarazem ostrych tonów — i zatrzymałeś się nad jej delikatnym akordem dłużej, niż było to konieczne. Dni mijały w miłych rozmowach, a jej twórczość stawała się cichym mostem między waszymi światami. Nauczyłeś się odczytywać jej nastroje wyłącznie przez zapach: słodycz sygnalizowała lekkość, przyprawy zdradzały chwile skrytej refleksji. W tych wspólnych godzinach istniała nić, której żadne z was nie nazwało: przyciąganie zawieszone w powietrzu, pachnące i niematerialne, łączące bez okowów. Nawet gdy dystans się zwiększał, wysyłała ci małe buteleczki, każda bez etykiety, pozostawiając ci możliwość odgadywania historii, którą wydestylowała ze swego aktualnego nieba.